DZWONEK TELEFONICZNY- HISTORIA

Określenie dzwonek telefoniczny na chwilę obecną znane jest chyba każdemu doskonale. Wielokrotnie, chociażby z nudów, zmieniamy dźwięki w naszych komórkach po to, aby urozmaicić sobie dzwonienie. Ustawiamy w celu uatrakcyjnienia oczekiwania na połączenie naszemu rozmówcy, rozmaite warianty dzwonków na czekanie. Ściągamy mp3 – zabawne, muzyczne hity, efekty dźwiękowe czy melodie filmowe czy z kultowych gier komputerowych, ustanawiając je następnie sygnałem informującym nas, że ktoś do nas dzwoni, próbuje się z nami skontaktować, albo wysyła nam wiadomość. Generalnie, w swej standardowej definicji- jako dzwonek telefoniczny rozumie się sygnał dźwiękowy, który powiadamia właściciela komórki o nadchodzącym połączeniu telefonicznym czy tez szeregu innych powiadomień, jakie do niego trafiają z różnych źródeł i miejsc- na przykład, co jest dzisiaj bardzo powszechne, z portali społecznościowych. Jak to się jednak stało, że wraz z rozwojem telefonii komórkowej, zdecydowano się na tego typu wynalazek, jakim jest współcześnie stanowiący nieodłączny element każdej komórki dzwonek polifoniczny? Otóż zgodnie z kartami historii, pierwsze dzwonki – nie tyle na komórkę, co na telefony stacjonarne, zaczęły pojawiać się w 1870 roku. Tak wcześnie zaczęto konstruować melodyjki stanowiące dzwonki elektryczne. Były to swoiste sygnały operatorów. Powiadamiały one o oczekującym połączeniu. Natomiast w latach siedemdziesiątych minionego stulecia pojawiło się istotne przeobrażenie – zamiast dzwonka elektrycznego wprowadzono dzwonki elektroniczne, a później programowalne. Tak zaczęła się historia popularnych dzisiaj sygnałów dźwiękowych. Pierwszym rewolucyjnym jak na owe czasy i na pewno świetnie zapamiętanym po dziś dzień dzwonkiem polifonicznym był Nokia Tune.

Autor: